جمعیت: 738
خانوار: 151
شغل اصلی :کشاورزی و دامداری و آزاد
تعداد تحصیل کرده: 65نفردیپلم 35نفرفوق دیپلم و15نفرلیسانس و بالاتر
سطح زیر کشت به هکتار: 260باغی 450زراعی و60دیم
تعداد شهید: 1نفر3نفرجانباز
امکانات دولتی: مدرسه ابتدائی –راهنمایی - برق –راه اصلی  آسفالته –کانال انتقال آب کشاورزی – پوشش تلویزیونی – نانوایی- تأسیس دهیاری- تلفن منازل- خانه بهداشت –مسجد روستا
مشکلات1- آب کشاورزی 2- نیمه کاره  ماندن کانال بتونی3-مکان ورزشی4-تأسیسات آب شرب روستا(پوسیدگی)5-نیمه تمام ماندن طرح هادی روستا

جمعیت: 1151
خانوار :   255
شغل اصلی :کشاورزی و دامداری و آزاد
تعداد تحصیل کرده: 50نفردیپلم 30نفرفوق دیپلم و10نفرلیسانس و بالاتر
سطح زیر کشت به هکتار: 230باغی 4700زراعی 
تعداد شهید: 1نفر
مکان توریستی: امامزاده سیدهاشم  درورودی روستا کهریز(چشمه باآب فراوان وشبرین) 
امکانات دولتی: مدرسه ابتدائی –راهنمایی ودبیرستان شبانه روزی – برق –راه اصلی  آسفالته –کانال انتقال آب کشاورزی – پوشش تلویزیونی – نانوایی- تأسیس واحداث ساختمان دهیاری- تلفن منازل- خانه بهداشت -مسجدروستا
مشکلات1-نیمه تمام ماندن طرح هادی روستا2- آب شرب ( درخواست حفرچاه)3- زمین ورزشی4-    کانال آب کشاورزی5- حفرچاه برای پمپاژ

شهرستان طارم دارای دو بخش؛به نام های  بخش مرکزی به مرکزیت شهر آب بر و بخش چورزق به مرکزیت شهر چورزق می باشد.
 
بخش مرکزی شامل  سه دهستان است:
o دهستان حومه آب بر (روستاهای حومه شهر آب بر )با ۱۱ روستا
o دهستان گیلوان با  ۲۳  روستا
o دهستان درام    با  ۲۳  روستا
 
بخش چورزق از دو دهستان تشکیل یافته است:
o دهستان چورزق     با  ۲۶ روستا
o دهستان دستجرده با   ۱۴ روستا

دهستان گيلوان.‌به مركزيت روستاي گيلوان مشتمل بر ۲۳روستا به اسامي زير است:
۱-گره لو۲-پرچم قديم۳-پسار۴-خرم اباد كهريز ۵-ده بهار۶-انارستان ۷-چرزه ۸-چوقور ۹-زهتر اباد۱۰-صومعه بر ۱۱-مامالان ۱۲-حصار آباد۱۳-گيلوان۱۴-محمدابادخواجه بيگلو۱۵-هندي كندي۱۶-گيلانكشه۱۷-تسكين۱۸-چمله۱۹-قارقلي چم۲۰-پرچينه۲۱-تشوير۲۲-زرده۲۳-لهنه

دهستان درام  ‌به مركزيت روستاي درام مشتمل بر ۲۳روستا به اسامي زير است:
۱-بنارود ۲-خساره ۳-قشلاق پاورود ۴-کلوچ۵-درام۶-بابارود۷-بالاكوه۸-بندرگاه۹-چنار۱۰-خشخاش۱۱-سرخه سنگ۱۲-سياه رود/سيا ورو۱۳-قوهيجان۱۴-گاوخس۱۵-ميرزالو۱۶-نوكيان۱۷-وناب۱۸-ته دره۱۹-غلام چم۲۰-جزلاندشت۲۱-كلتان۲۲-گماندشت۲۳-وزنه سر

روستا های حومه شهر آب بر  مشتمل بر ۱۱روستا به اسامي زير است:
۱-هزاررود سفلي۲-هزاررود عليا ۳-استاكول ۴-کرد اباد ۵-عزيزاباد ۶-قانقلي عليا ۷-هارون ابادعليا۸-قانقلي سفلي۹-كوهكن سفلي ۱۰-كوهكن عليا۱۱-هارون ابادسفلي

روستا های  حومه  شهر  چورزق  مشتمل بر ۲۶روستا به اسامي زير است:
۱-ارشت۲-جيا۳-زرني۴-شيرميشه۵-ايچ۶-تازه كند۷-شقاقي جزلا۸-شقاقي چورزق۹-علارود۱۰-ولي اباد۱۱-جوزرگان۱۲-زاچكان۱۳-شيت۱۴-وليدر۱۵-انذر۱۶-جزلا۱۷-شقاقي انذر/شقاق انذر۱۸-سرخه ميشه۱۹-کلج آباد ۲۰-كله سيران۲۱-گوهر۲۲-سرخ اباد۲۳-کمر کوه/کره ماليم۲۴-كسران۲۵-كلوييم۲۶-وليس

دهستان دستجرده  به  مركزيت  روستاي دستجرده  مشتمل بر ۱۴روستا به اسامي زير است:
۱-الزين۲-بابامرغوز۳-جزونق۴-سرخه ديزج۵-شيراب۶-قاضي بلاغي۷-مورستانه۸-دستجرده۹-رزه بند۱۰-دهنه۱۱-وني سر۱۲-سانسيز۱۳-قلات۱۴-كهيا

پوشش محلى و سنتى زنان و مردان  شهرستان طارم بسيار جالب و قابل توجه است. پوشش مردان را کت و شلوار معمولی با کلاه نمدی با نام محلی کچه بورک و گیوه یا چارق تشکیل می دهد و پوشش محلى زنان نيز از چندين تكه لباس و تزیینات متفاوت چون انگشتر، النگو و... تشكيل شده كه بسته به قدرت اقتصادی افراد، زینت های مختلفی نیز با این لباس ها استفاده می شوند. برخی از اين لباس ها عبارتند از: نوعی پوشش که شامل پارچه اى مخصوص برای محافظت از موى سر است.

چنه التى (زيرچانه): ابزاری است كه از سكه هاى قلاب دار به هم پيوسته و يا منجوق هاى رنگارنگ تشكيل شده و جهت حفاظت پوشن استفاده مى شود و نوعی زینت نیز به شمار می آید.
ياشماق: نوعى روسرى كه براى پوشش دهان، چانه و گردن استفاده مى شود.
جليزقا: پوشش مخصوص بالاتنه است که بدون آستين بوده ونوع آستين دارآن يل نام دارد.
کوینک: پوششی که اندكی بلنرتر از جليزقا بوده و زیر آن استفاده می شود. اين پوشش از طرح ها و رنگ های گرم انتخاب می شود.
تومان: پوششی که به دو نوع بلند و کوتاه تقسیم می شود. نوع بلند آن شلیته و نوع کوتاه آن قصاتومان نام دارد. معمولاً شلیته توسط افراد مسن و قصاتومان توسط جوانان مورد استفاده قرار می گیرد.
شلوار: این پوشش از پارچه ضخیم و تیره رنگ انتخاب می شود.
نيم ساق: نوعی جوراب شلواری است که در میهمانی ها و مسافرت ها استفاده می شود.
 
هم زمان با رشد صنعتی و گسترش شهرنشینی به خصوص در شهر آب بر پوشش های یاد شده تغییر یافته و حتی برخی از آن ها به فراموشی سپرده شده اند. در حال حاضر در روستاهای بزرگ تر شهرستان طارم نیز، پوشش غالب زنان و مردان را همان پوشش معمولی رایج در کل کشور تشکیل می دهد و برای دیدن پوشش های محلی بایستی به روستاهای کوچک که نفوذ صنعتی کم تر بوده مراجعه نمود.

موقعيت و تاريخچه
روستاي ده‌بهار معروف به شاه‌نشين از توابع بخش مرکزي طارم، با مختصات جغرافيايي 49 درجه و 1 دقيقه طول شرقي و 36 درجه و 53 دقيقه عرض شمالي، در 12 کيلومتري شهر آب بر و 90 کيلومتري مرکز استان (زنجان) واقع شده است. روستاي ده‌بهار از شمال و شمال غرب به کوه‌هاي خرمنه سر و فوشون محدود مي‌گردد.
رودخانه شاه‌نشين در غرب اين روستا جريان دارد و باغ‌هاي حواشي خود را مشروب مي‌سازد.
ده‌بهار از سطح دريا 750 متر ارتفاع دارد و آب و هواي آن در فصل بهار و تابستان معتدل و در پاييز و زمستان سرد مي‌باشد.

روستاي ده‌بهار در نزديکي غار معروف خرمنه سر با قدمت چند هزار ساله قرار دارد. مسجد روستا نيز از بناهاي مذهبي قديمي محسوب مي‌شود.
مردم روستا يکصد سال پيش به صورت عشايري و کوچ‌رو زندگي مي‌کردند. تيره‌هاي شهبازي، اجاقلو و نصيري معروف‌ترين تيره و طوايف روستا هستند که بهار و تابستان را در کوه‌هاي خرمن گله‌سر و پاييز و زمستان را در اطراف رودخانه قزل‌اوزن اتراق مي‌کرده‌اند. معهذا در يک قرن پيش، ناحيه ييلاقي خرمن گله‌سر يا روستاي فعلي شاه‌نشين را به عنوان محل سکونت دائم انتخاب کرده و يکجانشين شدند.
مردم روستاي ده‌بهار متشکل از دو قوم آذري و تالشي هستند و به زبان‌هاي آذري و تالشي سخن مي‌گويند، مسلمان و پيرو مذهب شيعه جعفري مي‌باشند.

جاذبه‌هاي گردشگري
اقليم و موقعيت طبيعي، ويژگي‌هاي منحصر به فردي به روستا بخشيده است؛ به طوري که به دليل بارندگي‌هاي مناسب و رطوبت بالا، سرسبزي و طراوت دائمي در محيط روستا آشکار است. کوه‌هاي شمالي روستا، مناظر اطراف آن‌ها، همراه با سرسبزي باغ‌هاي زيتون، و انواع ميوه‌هاي گلابي و سيب فضاي جذابي را در روستاي ده‌بهار فراهم کرده است. همچنين غارهاي طبيعي در پايين و بالادست روستا، تپه قره‌گل در جنوب روستا شرايط مناسبي جهت جذب گردشگران طبيعت دوست ايجاد کرده است.
مسجد قديمي روستا و مقبره سيد، از فضاهاي مذهبي و مورد علاقه مردم روستا مي‌باشد.

مردم روستا عليرغم تفاوت‌هاي قومي و زباني (آذري و تالشي) با تفاهم و همدلي زندگي مي‌کنند. در برگزاري مراسم ملي و مذهبي از جمله مراسم عزاداري ماه محرم و مراسم جشن زيتون، با يکديگر مشارکت مي‌کنند.
اين روستا زادگاه مصطفي ماجدي اديب‌الشعراي معروف به حزين است.

موقعيت و تاريخچه

روستاي تشوير از توابع بخش مرکزي شهرستان طارم، با مختصات جغرافيايي 49 درجه طول شرقي و 36 درجه و 47 دقيقه عرض شمالي، بر سر راه رودبار به زنجان واقع شده است. اين روستا در جنوب رودخانه قزل‌اوزن و دامنه‌هاي شمالي کوهستان معروف قاپلان‌تي، در فاصله 53 کيلومتري غرب منجيل و 90 کيلومتري شمال شرقي زنجان قرار دارد.

اين روستا از شرق و جنوب شرقي به روستاي هندي کندي، از جنوب به کوه رکان، از شمال به روستاي تسکين و کوه قلعه پره و از غرب و شمال غربي به روستاي سرداب و سرخه ديزج محدود مي‌شود.
روستاي تشوير قدمتي طولاني دارد و از نواحي با اهميت منطقه طارم به شمار مي‌رود. آثار تاريخي بر جاي مانده در پيرامون روستاي تشوير به دوره ساساني تعلق دارد و نشانگر اهميت اين ناحيه در آن دوران بوده است.
آتشکده تشوير، قلعه و ساير آثار و بناهاي تاريخي اين روستا، قدمت طولاني استقرار جامعه انساني در اين روستا را نشان مي‌دهد. مردم روستاي تشوير به زبان آذري سخن مي‌گويند، مسلمان و پيرو مذهب شيعه جعفري هستند.
جاذبه‌هاي گردشگري

روستاي تشوير به وسيله کوه‌هاي رکان، قلعه پره و قاپلان‌تي محصور شده است. دامنه اين کوه‌ها به ويژه «قاپلان‌تي»، چشم‌اندازهاي بسيار زيبايي دارند و مناظر دلپذير ايجاد کرده‌اند.
عبور رودخانه اميرآباد از ميان روستا، علاوه بر جلوه زيبايي که به روستا مي‌بخشد، مزارع و باغات روستا را نيز مشروب مي‌کند. درختان سرسبز و بلند کنار رودخانه، فضاي روستا را سرشار از زيبايي و طراوت مي‌کنند و جذابيت ويژه‌اي نيز به آن مي‌بخشند.
در روستاي تشوير تعدادي اثر تاريخي و فرهنگي به جاي مانده است که در زمره ميراث تاريخي و فرهنگي اين روستا و استان زنجان به شمار مي‌آيند. در ميان آثار مزبور دو باب مسجد، يک گورستان تاريخي و يک آتشکده ساساني وجود دارد. آتشکده ساساني تشوير يکي از مهم‌ترين آثار تاريخي استان زنجان محسوب مي‌شود. اين آتشکده در ميان گورستان تاريخي، با سنگ و ساروج و با طرح چارطاقي در ابعاد 4×4 متر مربع، با پوشش گنبدي شکلي ساخته شده است. ترکيب آن، يادآور سبک معماري آتشکده‌هاي دوران ساساني است.

اين آتشکده برخلاف آتشکده‌هاي عظيم دولتي و تشريفاتي به عنوان آتشکده محلي مورد استفاده قرار مي‌گرفته است که با گذشت زمان، پيرامون آن به گورستان تبديل شده است.
از مهم‌ترين مراسم و آيين‌هاي ملي و مذهبي مردم تشوير مي‌توان به مراسم ايام شب يلدا، چهارشنبه سوري، عيد نوروز، اعياد فطر و قربان و بزرگداشت و زادروز بزرگان دين، مراسم عيدهاي ملي و جشن‌هاي عروسي و همچنين ايام عزاداري ماه محرم و صفر اشاره کرد که کمابيش مانند ساير نقاط روستايي استان زنجان برگزار مي‌شود.

1-شبیه گیلان ؛ مثل گیلان ؛مانند گیلان ( وجه تسمیه بدلیل داشتن درختان زیبای زیتون و همیشه سرسبز بودن گرفته شده است)

2-گیلانکشه (نامهای قدیم جیلانکشه ،جیلان جیه ) نام یکی از بزرگترین روستاهای شهرستان طارم استان زنجان می باشد که ازلحاظ تولید زیتون یکی از بزرگترین مراکز در طارم است ،این روستا در شرق طارم قرار گرفته وموقعیت جغرافیایی آن به شرح : ازشمال به رود قزل اوزن - ازجنوب قله 2400متری قاجار ورشته کوه قافلان کوه - ازغرب روستای هندی کندی - واز شرق به طارم سفلی است .

رودخانه دائمی طارم رود که پس از سیراب نمودن روستا های آغزوج ،کنگه،ونونان ،قشلاق ،چمه ،چمرود ،برنقور،پرنگین وچوبدرچایی به دشت وسیع گیلانکشه می رسدوجود آب شیرین وجلگه حاصلخیز باعث شده این منطقه باداشتن درختان همیشه سرسبز زیتون یکی از بی نظیرترین مناطق دیدنی تبدیل شود ، وجود اتشکده گیلانکشه آثاری ازدوره های قبل ازاسلام با معماری چهارطاقی دوره ساسانی نیز مزید بر زیبایی آن افزوده است. نام این روستا وسابقه وجود درختان زیتون هزار ساله درآن سفرنامه ناصرخسرو نیز ذکر شده است .دربرخی ازمتون قدیمی به دلیل شاهراه ارتباطی بین سلطانیه که پایتخت بوده وگیلا ن ازمنطقه گیلانکشه عبور می کردند طارم رود نیز آنجا بوده اسم طارم نیز از این رودخانه گرفته شده است .

ناحیه ایست دارای آب هوای نیمه گرم که محصولات آن درطول هرفصل ازسال محصول خودرا دارد:
فصل بهار: برداشت دانه روغنی کلزا،سیر سیب زمینی گوجه طلایی توت فرنگی و...
فصل تابستان : انواع صیفی جات ومیوه های فصل ازقبیل انگور انجیر سیب زردآلو و...
فصل پاییز : انار زیتون سبز پیاز و...
فصل زمستان : زیتون روغنی وانواع سبزی ازقبیل کرفس کاهو تربچه و....

ده بهار از توابع شهرستان طارم است كه با حدود يك هزار جمعيت 12 كيلومتر از شهر آب بر فاصله دارد. غارهاي پايين و بالاي روستا، آرامگاه سيد، تپه قره گل و باغهاي بزرگ گردو و انار از جاذبه هاي طبيعي شاهنشين محسوب ميشوند.
اين روستا با اين كه در بين كوههاي بلندي محصور است اما زمستان آن بيشتر باراني است تا برفي. آب و هواي معتدل و مرطوب، چمنزارهاي بزرگ و چشم انداز بي نظير كوهستاني، جنگلي بهترين دليل استفاده شاهزاده ها و خانهاي قديمي از اين روستا بود كه به همين علت به اين روستا شاهنشين هم ميگويند. بهترين فصل بازديد از اين روستا كه آب و هوايي خنك و رويايي دارد بهار و پاييز است.

گويش اصلي مردم ده بهار تركي و طالشي است. از مهمترين مراسم آنها كه هنوز هم در سيزدهم فروردين برگزار ميشود كشتي «دودو» است كه در اين ورزش پهلوانان روستا به مصاف يكديگر ميروند و نفر اول از دست كدخدا جايزه مي گيرد.
كمربندبازي، توپ آقاچي و خوانش ترانه هاي خلخالي در مناسبتهاي مختلف مانند كاشت و برداشت گندم، عروسيها و برداشت محصولات سردرختي مانند گلابي، انار،گردو و سيب از ديگرمراسم و سنتهاي محلي ده بهار است.
تره حلوا و فسنجان از غذاهاي معروف ده بهاريهاست كه از بيشتر گردشگران با اين غذاها به همراه عسل، كره محلي و شير پذيرايي مي كنند.
لباس محلي پيرزنان روستا دامني است كه به آن «تومان» ميگويند كه يك پيراهن روي آن ميپوشند. پيرمردان نيز لباس طالشي و كلاه نمدي به همراه شلوار پشمي، جليقه و شال مه مي پوشند.

در اثر وقوع يك حادثه دلخراش رانندگي که در روز چهارشنبه 29 اسفند رخ داد؛عید اهالی روستای سانسیز عزا شد. در اين حادثه دلخراش شش تن از همشهریان طارمی که اهل روستای سانسیز  بودند جان خود را از دست دادند . 
ماموران كلانتري 15 صائين قلعه از يك مورد تصادف فوتي در جاده ترانزيت يك كليومتري "صائين قلعه" مطلع و بلافاصله در محل تصادف حاضر مي شوند و مشاهده مي كنند يك دستگاه سواري پرايد با يك دستگاه خودرو كمپرسي ولو و يك دستگاه خودرو خاور تصادف مي كنند . 
در اين حادثه راننده خودرو پرايد به نام " الهيا ر .ج" و چهار سرنشين آن به هويتهاي "زهر ا .ج " ، آ رزو .ج " ، "ام النبي .ش " ،" سكينه .م " به علت شدت جراحات وارده در دم فوت و يكي از سرنشينان پرايد به نام " سيد رضا .ش "مجروح و به بيمارستان منتقل شد.كه به علت شدت جراحا ت وارده وي نيز جان خود را از دست داد.

آب ندارند. بهداشت ندارند. جاده ندارند. گاز ندارند. چه دارند؟ هيچ. چه كسي به دادشان مي‌رسد؟ هيچكس. وعده، وعيد، مسئولي مي‌آيد، مسئولي مي‌رود. چه چيزي تغيير مي‌كند؟ هيچ چيز آخر سر جانشان به لبشان مي‌رسد. در مسجد جمع مي‌شوند، تصميم مي‌گيرند بروند جلوي فرمانداري تا شايد دستي از غيب برون آيد و كاري بكند.
زلزله خردادماه سال 69 طارم را لرزاند، عمق فاجعه چنان بود كه پس‌لرزه‌هاي آن حتي تا 18 سال بعد نيز ادامه داشت، يعني تا ديروز كه اهالي گيلوان ـ يكي از دهستانهاي طارم ـ را به تنگ آورد و براي داشتن آب شيرين،جاده، گاز و ... آنان را به تجمع در مقابل ساختمان فرمانداري طارم واداشت.
آنان مي‌گفتند بعد از زلزله طارم، روي آب شيرين را نديده‌اند و هميشه شوري آب را به اميد اينكه روزي آب لوله‌كشي خواهند داشت تحمل كرده‌اند. ولي بعد از اين همه سال بيش از 650 خانوار آن هنوز آب شيرين، ندارند و اينك در سال 1387 با گالن 20 ليتري آب مي‌آورند. در حالي كه تاكنون حدود سه استاندار و چهار فرماندار و نمايندگان مجلس قول مساعد براي حل اين مشكل داده‌اند ولي دوره مسئوليت آنان به اتمام رسيده و هيچ اقدامي صورت نگرفته است هرچند كه همه مي‌دانند آب اين منطقه غيربهداشتي و مشكل‌ساز است.

”افتتاح مركز بهداشتي و درماني گيلوان بدون حضور پزشك و امكاناتي چون آمبولانس و آزمايشگاه“ و ”عدم ارتقاي دهستان گيلوان به بخش گيلوان كه استانداران و فرمانداران قبلي قول مساعد براي اين موضوع داده بودند“.